Eurovision: Επηρεάζονται οι πιθανότητες νίκης από τη σειρά εμφάνισης; Ποιος είναι ο «χρυσός» αριθμός

Για έναν Eurofan που σέβεται τον εαυτό του, υπάρχουν «τυχεροί» και «καταραμένοι» αριθμοί όσον αφορά στη σειρά εμφάνισης των καλλιτεχνών που εκπροσωπούν τις χώρες τους στον μουσικό θεσμό της Eurovision. 

Φέτος, ο διαγωνισμός τραγουδιού συμπληρώνει τα 70 του χρόνια και όλοι αναρωτιούνται ποιος θα είναι τελικά ο μεγάλος νικητής αφού πλέον οι στοιχηματικές εταιρείες είδαν τις αποδόσεις της Αυστραλέζας Delta Goodrem να εκτινάσσονται αμέσως μετά το τέλος του Β' Ημιτελικού την Πέμπτη 14 Μαΐου. Το ακλόνητο φαβορί παραμένει φυσικά η Φινλανδία ενώ ο Akylas που εκπροσωπεί την Ελλάδα έπεσε στην τρίτη θέση χωρίς ωστόσο να χάνει τις ελπίδες του.

Τα ξημερώματα της Παρασκευής, όλοι περίμεναν με αγωνία την ανακοίνωση της EBU για την τελική σειρά εμφάνισης όλων των εκπροσώπων. Ο Martin Green που επιμελήθηκε τη λίστα φαίνεται πως ανακάτεψε πολύ καλά την τράπουλα αλλά σημειολογικά, οι αριθμοί εμφάνισης έκρυβαν τα δικά τους μυστικά.

Ποιες θέσεις «χαρίζουν», ή όχι, τη νίκη

Στατιστικά, ανά τα χρόνια έχει παρατηρηθεί ότι κάποιες θέσεις είναι ευνοϊκότερες από άλλες γεγονός που δίνει μεγαλύτερες πιθανότητες στον υποψήφιο να πλησιάσει το τρόπαιο. Άλλες πάλι όχι. Όλα φυσικά εξαρτώνται και από το hype που έχει δημιουργήσει ένα τραγούδι με τη σκηνική παρουσία και τους μήνες που προηγήθηκαν του διαγωνισμού.

Στατιστικά, οι χώρες που εμφανίζονται στο δεύτερο μισό (θέσεις 14-26) έχουν 63% περισσότερες πιθανότητες να κερδίσουν σε σύγκριση με το πρώτο μισό.

Ο «οικοδεσπότης»

Αν κάποιος ανοίξει το διαγωνιστικό μέρος έχει πιθανότητές να τερματίσει στη 15η θέση της γενικής κατάταξης.

Από την άλλη, εάν κάποιος το εξετάσει από ψυχολογικής πλευράς, το πρώτο τραγούδι το θυμόμαστε πολύ καλά επειδή με αυτό ξεκίνησε η βραδιά κάτι που προκαλεί ενθουσιασμό, χωρίς αυτό να σημαίνει απαραίτητα ότι θα το ψηφίσουμε.

Πάντως έχει δώσει τρεις νικητές (1975, 1976, 1984), αλλά στην εποχή του televoting θεωρείται μη ευνοϊκή θέση.

Η «θέση του θανάτου»

Μπορεί να είναι ένας από τους πιο όμορφους αριθμούς αλλά εάν το αναφέρεις σε Eurofan θα καταλάβεις αμέσως τι σκέφτεται.

Στατιστικά, εάν κάποιος εμφανιστεί στη θέση 2 είναι καταδικασμένος καθ' ολη τη διάρκεια της βραδιάς. Καμία συμμετοχή δεν έχει κερδίσει ποτέ και το κοινό συχνά ξεχνάει ακόμη και τη συμμετοχή.

Η «ανερχόμενη»

Η θέση 9 θεωρείται πολύ ισχυρή τα τελευταία χρόνια.

Έδωσε τη νίκη στη Loreen (2023) και στον JJ για την Αυστρία (2025).

Το πρώτο τέταρτο

Στις θέσεις 10 και 11 οι παραγωγοί βάζουν συνήθως τα μεγάλα φαβορί για να «κλείσουν» δυναμικά το πρώτο μισό.

Διαγωνιστικά δυο μόνο υποψήφιοι κέρδισαν τον διαγωνισμό: Η Conchita το 2014 και ο Mans Zelmerlow το 2015.

Η «παγίδα»

Όπως και ο αριθμός 2 έτσι και ο αριθμός 16 δεν έχει δώσει ποτέ νικητή.

Θεωρείται «νεκρό σημείο» στη ροή του προγράμματος και συχνά ο κόσμος αρχίζει να διαμορφώνει τις εντυπώσεις του.

Ο «χρυσός» αριθμός

Αν μια θέσει έχει δώσει τις περισσότερες νίκες στην ιστορία της Eurovision αυτή είναι η 17η.

Lordi, Loreen (με το Eurphoria) και Marija Šerifović κατέκτησαν την κορυφή της Ευρώπης.

Οι «καλοί» μαθητές

Η 20η θέση μιας βραδιάς συνήθως φιλοξενεί ένα από τα αγαπημένα τραγούδια των κριτικών επιτροπών. Εκεί θα δούμε ποιοτικές μπαλάντες που σαρώνουν.

Από αυτή αναδείχθηκαν νικητές ο Alexander Rybak με το Fairytale και οι Tanel Padar & Dave Benton με το Everybody.

Το «πυροτέχνημα»

Μία από τις ισχυρότερες θέσεις για το κοινό (televoting) είναι ο αριθμός 24, καθώς η εμφάνιση είναι «φρέσκια» και σίγουρα θα ψηφιστεί στο televoting, μόλις ανοίξουν οι γραμμές.

Σε αυτή τη θέση εμφανίστηκαν οι Måneskin με το Zitti e buoni και ο Dima Bilan με το Believe

Το φινάλε

Συνήθως είναι οι θέσεις 25 - 26 - 27 ανάλογα με τις συμμετέχουσες χώρες. Λαμβάνει συνήθως πολύ υψηλή βαθμολογία στο κοινό, αλλά σπάνια κερδίζει το βραβείο.

Από αυτή μόλις 6 νικητές στην ιστορία έχουν κατακτήσει την πρώτη θέση.

Τι συμβαίνει με τη θέση 6;

Ο Akylas θα ερμηνεύσει το «Ferto» στη θέση 6. Πρόκειται για μια από τις πιο «ιδιαίτερες» θέσεις στον τελικό της Eurovision αφού είναι ένα από τα πιο ενδιαφέροντα στατιστικά αινίγματα.

Τοποθετημένη στο τέλος του πρώτου τετάρτου της βραδιάς, η θέση αυτή λειτουργεί συχνά ως «γέφυρα» προς το πρώτο διαφημιστικό διάλειμμα, γεγονός που την καθιστά εξαιρετικά επίφοβη για συμμετοχές που στερούνται δυναμισμού. Αν ένα τραγούδι δεν καταφέρει να επιβληθεί οπτικά ή ακουστικά σε αυτό το σημείο, κινδυνεύει να «θαφτεί» κάτω από τον όγκο των πληροφοριών που θα ακολουθήσουν, καθώς ο εγκέφαλος του τηλεθεατή τείνει να αρχειοθετεί τις πρώτες εμφανίσεις ως ένα ενιαίο, μακρινό μπλοκ μόλις ξεκινήσει το δεύτερο μισό του σόου.

Ωστόσο, η ιστορία έχει αποδείξει ότι η θέση 6 μπορεί να μετατραπεί σε «εφαλτήριο» για θριάμβους, αρκεί η συμμετοχή να διαθέτει μοναδικότητα και συναισθηματικό βάρος. Οι παραγωγοί συχνά επιλέγουν τραγούδια που λειτουργούν ως "wake-up calls" (όπως δυναμικά χορευτικά ή ροκ κομμάτια) για να κρατήσουν την ενέργεια του κοινού σε υψηλά επίπεδα πριν την πρώτη παύση των παρουσιαστών.

Για να επικρατήσει μια χώρα από αυτό το σημείο, πρέπει να θέσει τον πήχη της ποιότητας τόσο ψηλά, ώστε να παραμείνει το μέτρο σύγκρισης για τις υπόλοιπες 20 συμμετοχές που θα ακολουθήσουν στη σκηνή.